Problematykę wymagań dla materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością w zakresie bezpieczeństwa dla zdrowia lub życia człowieka regulują:

• Rozporządzenie WE nr 1935/2004 z dnia 27 października 2004r w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG, (Dz. Urz. UE L.338/4 z 13.11.2004 z późn. zm.),
• Rozporządzenie WE nr 2023/2006 w sprawie dobrej praktyki produkcyjnej w odniesieniu do materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, (Dz. Urz. UE L 384/75 z 29.12.2006 + zmiana Dz.U. UE L 86/9 z 28.03.2008),

Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006r o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. 2010, Nr 136 poz. 914 z późn. zm.)

Problematykę wymagań dla materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością w zakresie bezpieczeństwa dla zdrowia lub życia człowieka regulują:

• Rozporządzenie WE nr 1935/2004 z dnia 27 października 2004r w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG, (Dz. Urz. UE L.338/4 z 13.11.2004 z późn. zm.),
• Rozporządzenie WE nr 2023/2006 w sprawie dobrej praktyki produkcyjnej w odniesieniu do materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, (Dz. Urz. UE L 384/75 z 29.12.2006 + zmiana Dz.U. UE L 86/9 z 28.03.2008),
• Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006r o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. 2010, Nr 136 poz. 914 z późn. zm.)
• Rozporządzenie WE nr 10/2011 z dnia 14 stycznia 2011r. w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz. Urz. UE L 12 z 15.1.2011) – obowiązuje od 1 maja 2011r.
• Rozporządzenie WE nr 1895/2005 z dnia 18 listopada 2005 w sprawie ograniczenia wykorzystania niektórych pochodnych epoksydowych w materiałach i wyrobach do kontaktu z żywnością (Dz. Urz. UE L 302/28 z 19.11.2005)
• Rozporządzenie Komisji (WE) nr 282/2008 z dnia 27 marca 2008r. w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz zmieniające rozporządzenie (WE) Nr 2023/2006 (Dz. Urz. UE L 86/9 z 28.3.2008),
• Rozporządzenie Komisji (WE) nr 975/2009 z dnia 19 października 2009r. zmieniające dyrektywę 2002/72/WE w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi (Dz. Urz. UE L 274/3 z 20.10.2009r.)
• Rozporządzenie Komisji (WE) nr 450/2009 z dnia 29.05.2009r. w sprawie aktywnych i inteligentnych materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz. Urz. UE L 135/3 z dnia 30.05.2009r.)
• Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 czerwca 2007r. w sprawie wykazu substancji, których stosowanie jest dozwolone w procesie wytwarzania lub przetwarzania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych, a także sposobu sprawdzania zgodności tych materiałów i wyrobów z ustalonymi limitami (Dz. U. 2007r, nr 129 poz. 904 z późn. zm.)
• Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 15 stycznia 2008r. w sprawie wykazu substancji, których stosowanie jest dozwolone w procesie wytwarzania lub przetwarzania materiałów i wyrobów z innych tworzyw niż tworzywa sztuczne przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. 2008 Nr 17 poz. 113).

Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG ustala wymagania dotyczące:

• materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, w tym także aktywnych i inteligentnych materiałów oraz wyrobów (Art. 4)
• udzielania zezwoleń na stosowanie nowej substancji (Art. 8 -12)
• znakowania (Art. 15)
• składania deklaracji zgodności (Art. 16)
• identyfikacji wyrobu (traceability) (Art. 17)

Rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich materiałów i wyrobów, które w stanie gotowym do użytkowania:

• przeznaczone są do kontaktu z żywnością lub
• pozostają w kontakcie z żywnością lub
• można oczekiwać, że wejdą w kontakt z żywnością albo nastąpi migracja ich składników do żywności w przypadku ich zastosowania w normalnych lub możliwych do przewidzenia warunkach.

Podkreślenia wymaga fakt, iż podstawą niniejszego rozporządzenia jest zasada, zgodnie z którą materiały i wyroby, w tym także materiały oraz wyroby aktywne i inteligentne, produkowane były zgodnie z dobrą praktyką produkcyjną, tak aby w normalnych lub możliwych do przewidzenia warunkach użytkowania nie dochodziło do migracji ich składników do żywności w ilościach, które mogłyby:

• stanowić zagrożenie dla zdrowia człowieka,
• powodować niemożliwe do przyjęcia zmiany w składzie żywności,
• powodować pogorszenie jej cech organoleptycznych.

Natomiast oznakowanie, reklama i sposób prezentowania materiału lub wyrobu nie powinny wprowadzać konsumentów w błąd.

Obowiązki producentów wynikające z aktualnych zapisów prawa

Wdrożone przepisy Unii Europejskiej nakładają na producenta odpowiedzialność za wyroby wprowadzane do obrotu. Obok zobowiązań producenta polegających, m.in.:

• na przestrzeganiu zasad dobrej praktyki produkcyjnej,
• stosowaniu substancji dozwolonych zamieszczonych na listach pozytywnych oraz
• na wprowadzaniu do obrotu wyrobów spełniających wymagania w zakresie: dopuszczalnych limitów migracji (globalnej, specyficznej), cech organoleptycznych i znakowania,

rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 zobowiązuje do składania pisemnej deklaracji zgodności, stwierdzającej, iż materiały i wyroby są zgodne z przepisami mającymi do nich zastosowanie, dokumentacja potwierdzająca tę zgodność powinna być udostępniana na żądanie odpowiednim władzom.

Bardzo ważnym obowiązkiem producenta, zgodnie z art. 28 ww. rozporządzenia, jest również stosowanie systemu i procedur, które umożliwią identyfikację przedsiębiorstw, z których i do których dostarczono materiały lub wyroby, a także substancje lub produkty wykorzystywane do ich produkcji. Możliwość identyfikacji pochodzenia materiału lub wyrobu ma na celu ułatwienie procesu kontroli, wycofywania z rynku wadliwych produktów,

a także daje możliwość przypisania odpowiedzialności za takie wyroby. Stosowanie odpowiedniego systemu, który zapewni możliwość śledzenia drogi materiałów i wyrobów do kontaktu z żywnością.

Identyfikowalność (traceability) ma służyć przede wszystkim ochronie konsumentów, ale też chronić producentów, gdyż w przypadku reklamacji czy stwierdzenia nieprawidłowości w ramach prowadzonej samokontroli pozwoli na utrzymanie strat na możliwie najniższym poziomie, a w niektórych przypadkach nawet uniknięcie odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt w chwili, gdy okaże się, że zagrożeniem dla zdrowia konsumenta stał się inny wyrób.

Ważnym obowiązkiem producenta materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2023/2006 z dnia 22 grudnia 2006r. w sprawie dobrej praktyki produkcyjnej w odniesieniu do materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością obowiązującym od 1 sierpnia 2008r. jest również wdrożenie w zakładzie systemu zapewnienia jakości.